امام رضا (ع)            میگریم آنقدر که کمی وا شود دلم

در بین زائران شما جا شود دلم

بر بال کفتری دل خود را نوشته ام

باید کدام صحن تو انشا شود دلم ؟

یوسف اگر تویی جگر غرق خون کم است

کاری کن ای عزیز زلیخا شود دلم

آنقدر نذر کرده ام آقا که روز حشر

با دست پر محبتت امضا شود دلم

اکسیر کن مرا به عیار نگاه خود

چون طاق صحن کهنه مطلا شود دلم

“هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق”

عاشق شدم که حضرت عیسی شود دلم

دارد دوباره می ترکد بغض عاشقت

قدری بخند بلکه که خنثی شود دلم

مخفی شده ست کنج ضریح تو روح من

دست مدد بگیر که پیدا شود دلم

منبع : متفکرانضامن اهو
برچسب ها :